Bugün şu yazımda bahsettiğim kişinin gözümün önünde bayılmasını izledim. Tir tir titremesini ve benim eski sevgilime sarılarak ağlamasını izledim. Sadece izleyebildim..
Nasıl bu durumlara geldik bilmiyorum.
Sadece geziyorduk aslında. Ben kız arkadaşımla arkadan yürüyordum. Yanımda başka bir arkadaşım vardı erkek ona bir şeyler anlatıyordum. Oda başka bir arkadaşımızla önümüzden yürüyordu. Oturduğumuz çay behçesinde arkadaş gibi şakalaştık oysa. Konuştuk . Ben sanırım geçti dedim içimden ama öyle değilmiş. Önümüzde yürürken durdu birden. Hava karanlık onun elleri dizlerinde.. Kaldı öyle. Hepimiz yoruldu falan zannettik. Arkadaşlarımızdan birisinin onu tutmasıyla anladık. "Başım dönüyor" dedi bana bakarak. O anda koşarak hangi ara su almaya gittim, hangi ara ona verdim hatırlamıyorum. Yanına giderken ki birkaç saniye birkaç saat gibiydi resmen. Sonra arkadaşlarımızdan birisine sarılıp ağlamaya başladı. ( eski sevgilime ) . İananamadım.Onlar banklarda oturur, o arkadaşımın (artık sadece arkadaşım ) omuzunda ağlarken hiçbir şey yapamadım. Hiçbir şey.. Kalktığında biz artık gitsek iyi olur dediğimi hatırlıyorum sadece. Sonra bizi durağa götürmek için yürüdük.. Ben burdan binmeyeceğim , burada ayrılalım dedim. Ayrılırken , tokalaşırken sarıldı. İyi misin dedim iyiyim dedi ama kolumu sıktı. Canım acıdı demedim. Onun canı benden kat kat fazla acıyordu o anda. Ayrıldık.
Sonra kız arkaşımla kaç saat karanlıkta eczanenin önünde oturduk, sonra kaç tane sigara içtik onu da hatırlamıyorum. Eve nasıl geldiğimi de.. Minibüsteki arkadaşımla ne zaman karşılaştığımızı da.. Onun beni neden eve bıraktığını da.. Hiçbir şey hatırlamıyorum.
Kendimi Dünya'nın en suçlu insanı gibi hissediyorum. Hiçbir şey yapamıyorum. Onunla denesem onu çok daha fazla üzeceğimi adım gibi biliyorum. Bu duruma nasıl geldiğini bilmiyorum. Allah'tan ki beni kimse suçlamıyor hatta ben kendimi suçlu hissetmeyeyim diye uğraşıyorlar ama olmuyor..
Şu anda tek dua'm onun beni unutması.
Her gün görürken nasıl olacak onu da bilmiyorum. Hiçbir şey bilmiyorum ben sadece başım çok ağrıyor çok.
3,5 saatdir aynı soru var aklımda. Ben ne yapacağım ?
Bazen olaylar yüksek bir binanın tepesinden bıraktığın tükürük gibidir. Sokaktan geçenler için endişe edersin belki ama bu hiçbirşeyi değiştirmez . Belki de bundan zevk almış gibi yapman gerekiyordur. Düşünme. Bütün suç sokaktan geçenlerin.
YanıtlaSilSokaktan geçen o insanların arasında bende olmasam haklısın diyebilirdim ama bende onlardanım. Onlardanım derken reddettiğim kişi arkadaşım,iki hafta sonra her gün beraber olacağımız bir insan. Köşeye sıkışmış gibiyim resmen. Gözümü her kapadığımda gözümün önüne dünkü hali geliyor.. Ne olacağını hiç bilmiyorum. Dedim ya tek dua'm hemen unutması.
YanıtlaSil