Blog yazma işine bundan 5-6 sene önce başlamıştım. O zamanki amacım sadece birileri okusun diye yazmaktı. Yazar olma hayalim mi vardı bilmiyorum ama yazdıklarımın okunmasını istiyordum. Zamanla anılarımı, duygu değişimlerimi yazmaya başladım ama bu beni doyurmamaya başladı. Rol yapıyordum burada. Farkettiğim az da olsa eleştirilme kaygısı beni uzaklaştırdı buradan. Kendim değildim, kendi bakış açım duygularımdı ama tamamen samimi değildim.
Üniversite sınavı, yeni ortam, yeni stresler derken uzun süredir var olan takıntılarım iyice arttı. O.K.B olanlar bilir bir şeye takarsınız ve bu günlerinizi, haftalarınızı hatta ay ve yıllarınızı alabilir. (Bunu zaten bitirdiğim ilişkiyi düşününce iyice anladım.) Yine birbiriyle iç içe yaşanılan anksiyete durumunu yaşayanlar da bilir, bir şeyi genelde olumsuz olacağını düşünürsünüz ve artık öyle olmuş gibi yaşarsınız. Yakınlarınız en kötü hastalığa yakalanmıştır, sevgiliniz sizi aldatmıştır vs. Tabii aslında böyle şeyler yok. (Anksiyete böyle değil diyecekler olacaklardır çeşitli var, doktorumla konuştuklarımızdan biliyorum. Bunun yanında gelecekte olacak kötü şeyleri de düşünmek var tabii ki. ). Zaten ikisi iç içe gelişen berbat durumlardır. (Hastalık demeyi pek sevmiyorum) Bir de üzerine fazla hassas ve duygusal bir yapımız varsa değmeyin keyfimize ! İnsanlar genelde bizi paranoyak, şizofrenik ya da melankolik diye de görebiliyorlar tabii.
Bir gün vizelere çalışırken. (Tek başıma bir salonda çalışıyorum) Birden içime yazma isteği geldi. Boş bir kağıt aldım ve kime neye kızdıysam ona küfür ederek söverek yazdım, kıskandıklarımı yazdım, eleştirdiklerimi, söyleyemediklerimi, gerçekte olmayıp benim onlar varmış gibi yaşadığım şeyleri, daha neler neler. Ama hiç durmadan, düşünmeden, o an aklımdan ne geçiyorsa o düşünceyi yakaladım ve yazdım. Arkadaşıma söverken bir anda odada kokusu kalan kahveye kızdım yazdım mesela, o an tuvalet ihtiyacı hissettiğimi yazdım sonra teyzeme söylemek istediklerimi yazdım. İşte o an aklımdan ne geçiyorsa. Olumsuz bir şey düşünürsünüz mesela sonra onun olumsuz olmadığını ikna etmek için kendinizi bir şeyler söylersiniz. Onların hiçbirini yazmadım. Savunma mekanizmam tamamen devre dışıydı yani. Kendimle yüzleştim, kabul etmediğim bir sürü şey olduğunu fark ettim. İçime ne kadar çok attığım şey olduğunu farkettim. Çok düşününce kafanıza bir sürü toka takmış gibi olursunuz ve bunlarla mücadele ediyorsanız sürekli yenilerini eklersiniz. Anksiyete yaşayanlar genelde omuz ağrısı, baş dönmesi, bacak ağrısı çekerler mesela. Çünkü düşünceler vücutta zamanla gerçekten fiziksel olarak ağırlık yapmaya başlar. İşte ben düşünmeden yazmaya başladıktan sonra o tokaları birer birer kaldırdığımı hissettim. Buna boşalma denilebilir, arınma, kusma , her şey..
Tabi burada temel iki şey var.
Tamamen samimi yazmak, Kimsenin okumayacağını bilmek.
Zaten düşüncelerinizi yakalayıp yazarken çok hızlı yazdığınız için okunmayacak şekilde oluyor :) ve ben şu ana kadar yazdıklarımı hiç dönüp okumadım. Ama işin sırrı o an ne düşünüyorsanız saçma da olsa onıu yazmak ve bilgisayarda değil kendi el yazınızla yazmak.
Bu bana çok iyi geldiği için psikoloji okuyan bir arkadaşıma böyle bi şey yapıyorum acaba kendimi mi kandırıyorum yoksa böyle bir yöntem var mı diye sordum. Varmış hatta onlar da bir derslerinde sıkıntılarını yazıp kağıtlarını yakmışlar. İnternette bak bulursun dedi. Buldum gerçekten.
Bana çok iyi geldiği için burada da paylaşmak istedim. Bu durumda olan herkesin farklı bir yöntemi var tabii. Kimisi koşarak düşüncelerini durduruyor, kimisi müzikle, kimisi yemek yaparak, kimisi konuşarak. Hepsini denedim ama olmadı . Yazmak benim kendi yöntemimdi ve bunu buldum. Sonra aslında ilkokulda da sıkıntılarımı yazarak atlattığımı fark ettik annemle. 4. sınıfta da yazmışım mesela. Sonra rahatlamışım, annemin bir rahatsızlığında da .. İnsanın biraz kendine dönüp bana ne iyi geliyor diye düşünmesi gerekiyormuş.
İsterseniz internette de bir araştırın. Belki bu durumda olanlar için faydalı olur.
Allah herkesin gönlünden geçen hayırlı şeyleri versin.
İyi bayramlar :)
Denemek isteyenler için uzman görüşünün de faydası olacaktır :)
