Fikir değişikliği.

Dün blogu kapatmaya karar vermiştim. Bugün fikrimi değiştirdim. Hatta artık daha özgür, düşünmeden, daha günlük tarzında yazmaya karar verdim. Bugünden de başlıyorum.

Sevgili kişisiyle 2 senedir yaşamadığımız halt kalmadı.
Çok yıprandım, yoruldum,2 sene boyunca. Defalarca ben yapamıyorum deyip bıraktı, bana yazarken başkalarına yazdı, arkadaşız dedik olmadı, kırdı, üzdü, ağlattı. Ne eski sevgilisini hatırlamadığı kaldı ne de başka bir şey.Anlayacağınız gerçekten zor şeyler yaşadım.

Sonra ben her şeyden vazgeçmişken o geçen Kasım'da bana değiştiğini söyledi, istemeye istemeye ama bir yandan da onu isteyerek evet dedim tekrar. Biraz ilgisizliği dışında değişti evet. Mutlu olduk bu sefer. Ama benim önceki yaşadıklarımdan dolayı çenem durmadı tabi. Sürekli ya yine aynı şeyler olursa diye, sürekli neyin var diye sormaya başladım. Sıkılmış. Bunaltıyosun beni dedi, olmaz böyle gitmez dedi. Üzüldüm 2-3 gün boyunca. Döndürmeye çalıştım. Hala soğuk biraz aramız. Ne yediğimi içtiğimi bilemedim. Bir de bu bana bu sefer iyi giden ilişkiyi sen bozdun deyince iyice moralim bozuldu. Sonra oturdum düşündüm, ulan ben senin her haltına katlandım, her şeyine tamam dedim sen 2-3 soru sormamdan bunalıp sıkılıyorsan, ben niye uğraşıyorum zaten. Benim yaşamadığım halt kalmadığı halde sana hep bi şans verirken sen nasıl veremiyorsun ? Bunları ona demedim tabi ama uzatırsa söylemeyi düşünüyorum artık. Çünkü yoruldum. Olmazsa olmaz, 40 kere o bozdu 1 kere de ben bozayım madem.

Bu sorunlardan dolayın okuldan geldiğimden beri kendime gelemedim. Geziyorum ediyorum ama boş hep. Neyse bugün daha iyiyim. Daha mantıklı düşünebiliyorum. Annem de kızıyor bana boşu boşuna üzülüyorum diye. E haklı.