Dıt dıt çıkmaz yol

Kıskançlığımı , hatta aşırı aşırı kıskançlığımı her fırsatta dile getiririm. Ama haksız da değillim.
Sevgilim şahsı tweterda , facebookta ilşkimizle alakası olmayan sözler yazıyor. Sorduğumda her ayrılık sözü yazan ayrılmak mı istiyor diyor. Haklı diyorum. Tweterda başkasına yazar gibi şeyler yazıyor. Sen zaten bana hiç inanmadın ki dyor. Yine tamam diyorum haklı.. Güven problemim olduğunu milyon kere söyledim zaten, sadece ona değil bütün insanlara. Bana doğru düzgün mesaj atmıyorken kız arkadaşlarına atıyor.. Ona da tamam diyorum. Tamam diyorum da ben benlikten çıkıyorum resmen.
14 Şubat'ta konuştuğumuzda ben böyleyim, rahatım önceden böyle değildim ama böyle oldum, sana hiç yalan söylemiyorum ama huylarımı da değiştiremem , ama seni seviyorum, katlanmayabilirsin bana dedi.
Demek kolay da , bilmem kaç senedir takıntılı olduğum ilşkimi bitirmek kolay mı ?
Onun benim için yaptığı hiçbir şey yok diyemem. Üniversitemin bulunduğu yere geldi,11 saatlik yol..
İlk baştaki ilgisi.
Çiçekleri, hediyeleri..
Ama bir yandan şimdiki ilgisizliği..
Orda burda her yazısını gördüğünde ağlamam.
Ne yapacağımı bilememem.
Tam bitirecekken aklıma benim için yaptıklarının gelmesi, sonra da yapmadıklarının..
Benim kıskançlığım onun aşırı rahatlığı. Benim takıntılı halim onun vurdumduymazlığı.
Aradaki sevgi ama anlaşamama..
Her gün bi şeylere takılan ben.
Bu durumdan sıkılan ama hiç değişmeyen o.
İkimizin de ayrılmak istemeyişimiz ama benim psikolojimin bozulmaya başlaması.
Kötü bir insan değil ama olmuyor işte.
Ne yapıcak bu Phoebe ?