Bilinmezlik..

Antremizdeki kitaplık gibi dengesiz duruyorum bazen.
Her an düşecekmişim gibi. 
Onun içinde bir sürü kitap var, benim kafamda bir sürü kelime.. Benziyoruz sanki ?
Kapağındaki bir fotoğrafa ilişiyor gözüm sonra.
Ben küçüğüm daha ama fotoğraf büyümüş.
Üç sene geçmiş üzerinden.
Çözemiyorum bazen bu tezatlığı.
Yaşımın büyüdüğünün farkına varmıyor muyum ben ?
Evde yürüyorum sonra.
İnsan evindeki her şeyin yerini ezbere bilir ya.
Ben de her şeyin yerini ezbere biliyorum.
Ama bazen annemin yaptığı değişiklikleri farkedemiyorum. Neden ?
Üzerimde t-shirt var.
Ben temizim ! Ama o eski.
Eskimiş ben farketmeden çok severdim ben onu oysa.
Neyse çıkarmıyorum da zaten.
Bir eksiklik var üzerimde.
Elimi uzattığımda tutacakmışım gibi ama uzatmıyorum.
O eksiklik .. Ne bilmiyorum ki.
Camdan bakıyorum sonra hava kararmış. Kar yağıyor arada.
Düşünüyorum sonra..
Bu manzarayı ne kadar daha seyredebileceğim..
Başka nerede karın yağışını izleyebileceğim..
Ben daha küçüğüm, ama bu şehir çok yaşlı.